Bevolkingsdichtheid
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
 |
 |
 |
 |
Bevolkingsdichtheid geeft de verhouding aan tussen het aantal inwoners en de oppervlakte van een bepaald topografisch gebied. Meestal wordt de bevolkingsdichtheid uitgedrukt in het aantal inwoners per vierkante kilometer (vaak landoppervlak, soms totaal oppervlak).
Hierbij kunnen verschillen optreden doordat soms het wateroppervlak (zoals meren en inhammen) worden meegerekend in het oppervlak van het land.
In een aantal andere gevallen zou het kunnen dat territoriale gebieden (bijvoorbeeld Franse overzeese gebiedsdelen) niet meetellen in de cijfers. Meestal kan er echter van worden uitgegaan dat het hoofdgebied van het land als uitgangspunt zal zijn genomen. Landen die uit niet meer dan "stadstaten" bestaan hebben uiteraard een zeer hoge bevolkingsdichtheid.
Een variant op de bevolkingsdichtheid is de adresdichtheid, die aangeeft hoeveel huisadressen er zijn binnen 1 km².
Inhoud |
[bewerken] Berekening
De bevolkingsdichtheid wordt zo berekend:
[bewerken] Dun- en dichtbevolkt
Om vergelijkingen te kunnen maken wordt het aantal inwoners per gebied soms gelabeld als dun- of dichtbevolkt. Zo zou men in Nederland het onderscheid kunnen maken tussen een plattelandsgebied als de provincie Groningen (dunbevolkt) en de Randstad (dichtbevolkt).
[bewerken] Records
- De dichtstbevolkte gemeente van België is Sint-Joost-ten-Node (21.079 inw./km²).
- De dichtstbevolkte gemeente van Nederland is Den Haag (5.794 inw./km²).
- Het dichtstbevolkte onafhankelijke land ter wereld is Monaco (16.482,5/km² (2009)).
- De dunstbevolkte gemeenten van België zijn Daverdisse, Léglise en Sainte-Ode (elk 24 inw./km²)
- De dunstbevolkte gemeente van Nederland is Schiermonnikoog (23 inw./km²).
- Het dunstbevolkte onafhankelijke land ter wereld is Mongolië (1,9/km² (2009)).
