G20

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
G20-landen: de donkerblauwe landen zijn individueel lid van de G20. De lichtblauwe landen worden door de Europese Unie vertegenwoordigd, maar zijn niet individueel lid

De G20 (Groep van 20) is een groep bestaande uit 19 van de landen met de grootste nationale economieën en de Europese Unie. Deze 20 economieën behoren tot de belangrijkste en invloedrijkste ter wereld. Gezamenlijk beslaan de leden van de G20 zo'n 90% van het wereldwijde Bruto nationaal product, zo'n 80% van de wereldhandel (inclusief handel binnen de EU) en twee derde van de wereldbevolking.[1]

De G20 wil een forum zijn voor samenwerking en beraad met betrekking tot het internationale financiële systeem.

Inhoud

[bewerken] Leden

[bewerken] Geschiedenis

De G20 werd voor het eerst besproken op de topconferentie van de G7 in Keulen in juni 1999, en formeel opgericht op de bijeenkomst van de G7 op 26 september 1999. De eerste bijeenkomst van de G20 vond plaats op 15 en 16 december 1999 in Berlijn.

Zitting in de G20 hebben: de ministers van financiën van alle lidstaten, de presidenten van de centrale banken van de landen van de G7 en van 12 andere belangrijke landen en de voorzitter van de Europese Unie.

[bewerken] Organisatie

De G20 heeft geen permanent secretariaat of vaste staf. Deze taken worden per bijeenkomst door andere landen uitgevoerd. Het land dat de bijeenkomst organiseert stelt een tijdelijk secretariaat samen, dat het werk en de organisatie van de bijeenkomst leidt.

De vergaderingen zijn onregelmatig maar in het algemeen jaarlijks, voorafgegaan door een voorbereidende bijeenkomst. In oktober 2008 werd een speciale bijeenkomst gewijd aan de gevolgen van de kredietcrisis, bijgewoond door de regeringsleiders van de aangesloten landen. Deze top kreeg in april 2009 een vervolg.

[bewerken] Bijeenkomsten

  • 1999: Duitsland Berlijn
  • 2000: Canada Montréal
  • 2001: Canada Ottawa
  • 2002: India Delhi
  • 2003: Mexico Morelia
  • 2004: Duitsland Berlijn
  • 2005: China Peking
  • 2006: Australië Melbourne
  • 2007: Zuid-Afrika Kaapstad
  • 2008: Brazilië São Paulo
  • 2008: Verenigde Staten Washington, D.C.: dit was een speciale bijeenkomst over de redding van de wereldeconomie. De Europese Unie werd vertegenwoordigd door Nederland (staatssecretaris van Financiën Jan Kees de Jager verving premier Jan Peter Balkenende, wiens vader zojuist was overleden) en Spanje.
  • 2009: Verenigd Koninkrijk Londen: ook deze top was hoofdzakelijk gewijd aan de gevolgen van de economische crisis en werd bijgewoond door de leiders van de aangesloten landen, aangevuld met Spanje en Nederland (als vertegenwoordiger van de Europese Unie), alsmede de ministers van Financiën en de presidenten van de centrale banken. Voornaamste resultaten waren een extra impuls voor de financiële wereld, steun aan het IMF en een mondiaal reguleringsorgaan voor de financiële markten. Daarnaast werd afgesproken protectionisme tegen te gaan en een halt toe te roepen aan belastingparadijzen[2]

[bewerken] Vaste plaats Nederland

Op 23 juni 2009 wordt bekend dat de Nederlandse minister van Financiën, Wouter Bos, gaat pleiten voor een vaste positie van Nederland binnen de G20. Volgens Bos betaalt Nederland veel aan instellingen als het IMF en de Wereldbank en doet zo letterlijk een duit in het zakje voor economisch herstel. Bos wil pleiten omdat het in zijn ogen nu lijkt op betalen, maar niet mee kunnen praten . Dit alles wordt het hoofdonderwerp van het gesprek met de ambtsgenoot van de Verenigde Staten, minister Geithner.

[bewerken] Externe links

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

Dit artikel is in de eerste versie, geschreven op 13 november 2008, een vertaling van het Engelstalige artikel van die datum

 
Persoonlijke instellingen
Boek maken