Raad van Europa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Raad van Europa
  

██ tien oprichtende lidstaten

██ later toegetreden

██ waarnemer bij de Parlementaire Assemblee

██ waarnemer bij het Comité van Ministers

██ officiële kandidaatlidstaat

Bestuurscentrum Straatsburg, Frankrijk
Oprichting 5 mei 1949
Secr.-Generaal Terry Davis
Website http://www.coe.int/

De Raad van Europa is een organisatie waar 47 Europese landen lid van zijn. Er zijn ook landen die de status van waarnemer hebben. De Raad van Europa zetelt te Straatsburg. Niet te verwarren met de Europese Raad en de Raad van de Europese Unie. De Raad van Europa wordt in het Nederlands ook wel eens ten onrechte aangeduid met Raad voor Europa.

Vergaderzaal van de Raad van Europa in Straatsburg

De Raad van Europa is op 5 mei 1949 opgericht met het Verdrag van Londen. Het doel van de Raad is de bevordering van een grotere Europese eenheid, met meer aandacht voor de (pluriforme) democratie, de principes van de rechtsstaat en de rechten van de mens. Verder bevordert de Raad de economie en de sociale vooruitgang. Voor het lidmaatschap gelden twee eisen: het land moet in Europa liggen en de doodstraf mag er niet worden uitgevoerd. Sinds 23 januari 2005 is René van der Linden voorzitter van de Raadgevende Vergadering van de Raad.

Inhoud

[bewerken] Verschil met OVSE

Qua takenpakket lijkt de Raad van Europa enigszins op de OVSE. De nadruk ligt bij de Raad van Europa echter meer op juridische zaken en zaken aangaande cultuur en samenleving, waar de OVSE zich meer toespitst op bestuurlijke en militaire zaken. Een ander verschil is de samenstelling: de OVSE heeft leden uit Noord-Amerika en Azië.

[bewerken] Instellingen

[bewerken] Leden

De leden van de Raad van Europa op volgorde van datum van toetreding zijn:

  1. België, lid bij oprichting
  2. Denemarken, lid bij oprichting (inbegrepen Groenland en Faeröer)
  3. Frankrijk, lid bij oprichting
  4. Ierland, lid bij oprichting
  5. Italië, lid bij oprichting
  6. Luxemburg, lid bij oprichting
  7. Nederland, lid bij oprichting
  8. Noorwegen, lid bij oprichting
  9. Verenigd Koninkrijk, lid bij oprichting
  10. Zweden, lid bij oprichting
  11. Griekenland, 9 augustus 1949 (lidmaatschap geschorst 1967 - 1974)
  12. Turkije, 9 augustus 1949
  13. IJsland, 9 maart 1950
  14. Duitsland, 13 juli 1950
  15. Oostenrijk, 16 april 1956
  16. Cyprus, 24 mei 1961
  17. Zwitserland, 6 mei 1963
  18. Malta, 29 april 1965
  19. Portugal, 22 september 1976
  20. Spanje, 24 november 1977
  21. Liechtenstein, 23 november 1978
  22. San Marino, 16 november 1988
  23. Finland, 5 mei 1989
  24. Hongarije, 6 november 1990
  25. Polen, 29 november 1991
  26. Bulgarije, 7 mei 1992
  27. Estland, 14 mei 1993
  28. Litouwen, 14 mei 1993
  29. Slovenië, 14 mei 1993
  30. Slowakije, 30 juni 1993
  31. Tsjechië, 30 juni 1993
  32. Roemenië, 7 oktober 1993
  33. Andorra, 10 oktober 1994
  34. Letland, 10 februari 1995
  35. Albanië, 13 juli 1995
  36. Moldavië, 13 juli 1995
  37. Macedonië, 9 november 1995
  38. Oekraïne, 9 november 1995
  39. Rusland, 28 februari 1996
  40. Kroatië, 6 november 1996
  41. Georgië, 27 april 1999
  42. Armenië, 25 januari 2001
  43. Azerbeidzjan, 25 januari 2001
  44. Bosnië en Herzegovina, 24 april 2002
  45. Servië, 3 april 2003
  46. Monaco, 5 oktober 2004
  47. Montenegro, 11 mei 2007

Waarnemers:

Geen lid:

  • Wit-Rusland, vanwege de mensenrechtensituatie, kandidaatlid sinds 1 maart 1993.
  • Kazachstan, in 1999 diende het land bij de Parliamentary Assembly (PACE) een verzoek in om waarnemer te worden. Het officiële antwoord van PACE was dat Kazachstan zelfs een verzoek tot volwaardig lidmaatschap mag indienen, aangezien het deels in Europa ligt, maar dat het land op dit moment geen enkele status kan verkrijgen gelet op de gebrekkige democratie en mensenrechtensituatie.

[bewerken] Externe links


 
Persoonlijke instellingen
Boek maken