Dwergstaten en de Europese Unie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De Europese dwergstaten

Er zijn verschillende dwergstaten die grenzen aan de Europese Unie. Ze tellen elk minder dan 80.000 inwoners en hebben meestal een speciale relatie met de EU. Ze blijven echter buiten de EU omdat lidmaatschap ofwel te veel kost, of omdat de EU niet echt gemaakt is voor dwergstaten. Indien één van deze dwergstaten zou toetreden tot de EU zou het veruit de kleinste Europese lidstaat worden. Een aanpassing van het stemmingsysteem in het Europees Parlement zou dan nodig kunnen zijn.

[bewerken] Andorra

Andorra is geen lid van de Schengenzone en houdt dus nog grenscontroles, alhoewel burgers uit de Schengenzone gewoonlijk binnen mogen. Andorra is de enige dwergstaat die de euro gebruikt zonder officieel akkoord. Het land had geen eigen munt voor de invoering van de euro, toen het de Franse frank en de Spaanse peseta gebruikte. In oktober 2004 begonnen Andorra en de EU aan onderhandelingen die moeten toestaan dat Andorra zijn eigen munten slaat. Er wordt verwacht dat dit ten vroegste in 2009 het geval zal zijn. De huidige regering zegt dat er op dit ogenblik geen nood is om toe te treden tot de EU. ^[1] De Sociaal Democratische Partij die in de oppositie zit is echter voor.

[bewerken] Liechtenstein

Liechtenstein is de enige dwergstaat die lid is van de Europese Vrijhandelsassociatie en de Europese Economische Ruimte. Liechtenstein is geïnteresseerd om toe te treden tot het Akkoord van Schengen. Besprekingen hierover begonnen in 2005 en op 28 februari 2008 tekende Liechtenstein een samenwerkingsakkoord met de Schengenlanden. Voorlopig zijn er nog altijd grenscontroles met Oostenrijk, maar niet met Zwitserland. Liechtenstein gebruikt echter niet de euro, maar de Zwitserse frank. Liechtenstein zou toetreding tot de EU overwegen indien Zwitserland ook zou toetreden.

[bewerken] Monaco

Monaco is de facto lid van de Schengenzone, het doet namelijk geen grenscontroles meer met Frankrijk. Monaco gebruikt de euro en mag zijn eigen munten slaan doordat het een overeenkomst heeft met de EU.

[bewerken] San Marino

San Marino doet geen grenscontroles met Italië en het gebruikt eveneens de euro, waarvan het eigen munten mag slaan. De linkse partij Alleanza Popolare dei Democratici Sammarinesi is voorstander van toetreding tot de EU. De rechtse regeringspartij Partito Democratico Cristiano Sammarinese is echter tegen.

[bewerken] Vaticaanstad

Vaticaanstad kan nooit toetreden tot de EU doordat de bestuursvorm geen democratie is maar een pontificaat. Het heeft echter een open grens met Italië en zegt geïnteresseerd te zijn in het Schengenakkoord. Het gebruikt en slaat ook zijn eigen euromunten. Doordat het het kleinste land is dat euromunten slaat zijn de munten extreem zeldzaam geworden en zijn dus een verwoed verzamelobject geworden.

[bewerken] Samenvatting

San Marino, Monaco en Vaticaanstad gebruiken de euro en hebben het recht om eigen euromunten te slaan. Dit komt omdat deze landen al voor de invoering van de euro monetaire overeenkomsten hadden met hun buurlanden die wel deel uit maken van de EU. Deze overeenkomsten zijn bij de invoering van de euro omgezet in vergelijkbare monetaire overeenkomsten met de Europese Centrale Bank. Andorra gebruikt ook de euro, maar had vroeger geen overeenkomst met Spanje of Frankrijk. Toch is het momenteel aan het onderhandelen met de EU om ook zijn eigen munten te slaan. Enkel Liechtenstein is lid van de Europese Economische Ruimte en onderhandelt over toetreding tot de Schengenzone. Alle dwergstaten zijn echter lid van de Raad van Europa en de OVSE.

Land	aantal inwoners	EER	Schengen	Euro
Andorra	71.822	nee	grenscontroles	ja, zonder akkoord
Liechtenstein	34.247	ja	onderhandelingen	Gebruikt de Zwitserse frank
Monaco	32.671	nee	nee, toch open grens	ja, eigen munten
San Marino	29.615	nee	nee, toch open grens	ja, eigen munten
Vaticaanstad	821	nee	nee, toch open grens	ja, eigen munten