Supranationalisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Supranationalisme is een politieke stroming die streeft naar het samenvoegen van naties tot een geheel met inlevering van de politieke zelfstandigheid. Er zijn mengvormen met internationalisme. Een internationale organisatie met supranationale kenmerken wordt ook wel een supranationale unie genoemd. Een supranationale unie heeft met andere woorden:

kenmerken van een internationale organisatie
en kenmerken van een federatie of een confederatie.

[bewerken] Geschiedenis

Nederland is ontstaan uit de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden maar pas de Bataafsche Republiek zette het centralisme door; na 1815 was het Koninkrijk der Nederlanden en daarna de rompstaat Nederland een gedecentraliseerde eenheidsstaat.

de Heim ins Reich-beweging uitgaande van het Derde Rijk; op grond van een mengeling van volks- en staatsnationalistische politiek werden alle Volksduitsers in de omringende landen opgeroepen een politieke beweging tot 'heraansluiting' aan het grote Duitse Rijk te stichten. Als gevolg daarvan kon Oostenrijk een 'door het volk' gewilde Anschluss niet ontlopen en brak de crisis rond het Sudetenland en de Poolse corridor uit. Ook in Duitsland zelf was er destijds sprake van intern gekeerd supranationalisme of centralisme: de deelstaten werd alle zelfstandigheid ontnomen.

de Verenigde Arabische Republiek, de unie tussen Egypte en Syrië tussen 1958 en 1961; dit was een uiting van Arabisch nationalisme hetgeen een 'Groot-Arabië' nastreefde. (De Verenigde Arabische Staten was een confederatie tussen Egypte en Zuid-Jemen.)

[bewerken] Hedendaagse voorbeelden

Hedendaagse supranationale unies

Elke van deze voorbeelden heeft zowel supranationale als intergouvernementele trekken. De Europese Unie (met zijn supranationale besluitvorming) kan men beschouwen als de meest doorgedreven vorm van supranationalisme. Sommige supranationale unies zoals de Unie van Zuid-Amerikaanse Naties en de Afrikaanse Unie zijn ook gemaakt naar het voorbeeld van de Europese Unie.